Ik wilde er eerst niet aan: de Engelse televisieserie Downton Abbey. Ik had ooit de eerste aflevering kort bekeken en had meteen een oordeel: veel roddel en achterklap met inwonende bedienden die zich bijna beter voelen dan de adellijke mensen waarmee ze in het kasteel wonen. Niets voor mij. Daarnaast kon ik Downton Abbey alleen van het (niet zo) schokkende nieuws dat er op een promotiefoto van de televisieserie onbedoeld een voorwerp uit de moderne tijd stond afgebeeld.

Het is dat een buurman laatst zei dat we deze serie echt eens moesten bekijken, want volgens hem wordt er in de serie goed geacteerd, is het een goed geschreven verhaal en zijn de karakters zeer herkenbaar. Om zijn mening te staven gaf hij ons de eerste twee seizoenen op dvd te leen. Ik besloot (met enige tegenzin) de televisieserie nog een kans te geven en het fictieve Downton Abbey nogmaals te bezoeken.

Lang verhaal kort: het afgelopen weekend hebben we de eerste twee seizoenen bekeken en later via Netflix het derde en vierde seizoen. Vier seizoenen in vijf dagen. Bingewatching in volle glorie. Voor wie de laatste jaren onder een steen heeft geleefd, of -net als ik- de televisieserie niet echt een kans heeft gegeven, een korte samenvatting van Downton Abbey.

De serie speelt zich af in het fictieve Downton Abbey, het statige huis van de graaf en gravin van Grantham, en volgt de levens van de aristocratische familie Crawley en hun bedienden in de vroege regeerperiode van Koning George V. Het eerste seizoen vindt plaats tijdens de laatste twee jaar voor de Eerste Wereldoorlog in 1914, beginnend met het nieuws dat de Titanic is gezonken. Het tweede seizoen speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Aan het hoofd van de familie staat de Violet Crawley (Maggie Smith) die haar landgoed, Downton Abbey, heeft overgedragen aan haar zoon Robert Crawley (Hugh Bonneville) en zijn Amerikaanse vrouw Cora (Elizabeth McGovern). Zij hebben drie dochters; Mary (Michelle Dockery), Edith (Laura Carmichael) en Sybil (Jessica Brown Findley). Niet alleen de upper class is in beeld, maar ook het personeel is breed in beeld. Aan het hoofd van deze bedienden staan butler Mr. Carson (Jim Carter) en hoofd-huishoudster Mrs. Hughes (Phyllis Logan).

Downton-Abbey-Season-1

De letter Y is de vijfentwintigste en de op-een-na-laatste letter in het moderne Latijnse alfabet. De Romeinen ontleenden de Y direct aan de Griekse letter ypsilon, die evenals de F, U, V en W is voortgekomen uit de Semitische letter wâw.

Bij het spellen van een woord wordt de letter Griekse ij, i-grec of ypsilon genoemd. De losse letter Y wordt echter meestal uitgesproken als de tweeklank ij, bijvoorbeeld in de samengestelde woorden Y-chromosoom en y-as en bij het opnoemen van de letterreeks xyz.

Volgens het Genootschap Onze Taal kan de Y als een klinker of als een medeklinker worden beschouwd, afhankelijk van het woord waarin hij voorkomt. In woorden als symbool en babyis het een klinker als de letter I, maar in bijvoorbeeld yoghurt is het een medeklinker die als een letter J wordt uitgesproken.

In het hedendaagse Nederlands wordt de letter alleen nog in leenwoorden en eigennamen gebruikt. In het Middelnederlands kwam de Y echter ook voor als variant van de digraaf “ij” of de “i”, ook om de “korte ei” weer te geven. Zo schreef men anys, dyck en ghelyc en ook leyden en waerheyt.

In het internationale spellingsalfabet wordt de Y weergegeven door middel van het woord Yankee. In het Nederlandse telefoonalfabet wordt de Y weergegeven door middel van het woord Ypsilon.

IMG_2397

 

In een magische, parallelle wereld, bijna gelijk aan de onze leefde een jongeman, Echo genaamd. Echo was een mooie, maar bijzonder praatgrage jongen. Hij praatte zo graag dat hij vaak tot vervelens toe bleef praten. Zo ook op zijn werk, waar zijn baas buiten de kantooruren zijn vrouw bedroog met mooie jonge mannen. Op een dag was Hera, de vrouw van de baas, op zoek naar haar man, want ze had al enige tijd het vermoedde dat hij zich amuseerde met de jonge mannen. Echo hield haar echter aan de praat zodat de anderen konden ontsnappen.

Toen mevrouw Hera, een zus van één van de machtigste mannen in de stad, dit doorhad zorgde ze ervoor dat Echo hiervoor gestraft werd. Echo werd nog geen week later overvallen door voor hem onbekende mannen. Hierbij werden zijn stembanden beschadigd en sindsdien kon Echo nooit meer zelf een gesprek beginnen. Het lukte hem alleen nog maar de laatste gesproken woorden na te praten.

Daffodil was een knappe jongeman die leefde voor zijn werk als vertegenwoordiger in de bloembollensector. Hij had in zijn leven al heel wat harten sneller doen kloppen door zijn aantrekkelijk uiterlijk en zijn toegankelijk karakter. Zijn moeder had ooit van een waarzegster op de kermis de voorspelling gekregen dat Daffodil zou blijven leven als hij zijn evenbeeld niet kende. Daffodil wilde echter niets van liefde weten en wees iedereen af. Enkel zijn werk als vertegenwoordiger interesseerde hem.

Op een zonnige voorjaarsdag zag Echo de mooie Daffodil tijdens een bezoek aan de Keukenhof. Hij werd meteen verliefd en volgde hem waar hij ook ging. Echo wenste dat hij hem kon aanspreken zodat hij tegen hem zou praten, maar sinds de overval waarbij zijn stembanden werden beschadigd, kon hij dit niet. Echo wachtte tot Daffodil eerst zou spreken, want hij was er meer dan klaar voor om hem een antwoord te geven. In de namiddag werd Daffodil gescheiden van zijn vrienden en hij hoorde iets in zijn buurt. Hij vroeg ‘Is daar iemand?’ en Echo antwoordde met ‘Iemand?’. Daffodil keek in het rond maar zag niemand, waarop hij de stem vroeg om zich te vertonen. Echo antwoordde met dezelfde laatste woorden, waarop Daffodil vroeg waarom de stem hem negeerde. Echo herhaalde zijn vraag, waarop Daffodil voorstelde: “Laten we samenkomen!”. Wederom herhaalde Echo met heel zijn hart hetzelfde, naar hem toe rennend, klaar om hem in zijn armen te sluiten. Op dat moment trok Daffodil zich licht geschrokken terug, roepend dat hij van hem weg moest blijven.

Echo werd verscheurd door deze onbedoelde belediging. Daffodil verliet de Keukenhof en Echo trok zich in schaamte terug. Vanaf die dag leefde hij niet meer buiten. Geleidelijk aan vervaagde hij van verdriet tot zijn fysieke vorm verdween en enkel zijn stem nog overbleef. Met zijn stem is hij nog steeds klaar om op elk moment te antwoorden. Tijdens een wandeling in lege ruimtes of op brede vlaktes is Echo nooit veraf, altijd klaar om het laatste woord te geven.

Met Daffodil ging het uiteindelijk niet veel beter. Het voorval in de Keukenhof was niet de enige en eerste keer dat hij zo wreed een aanbidder wegjoeg. Anderen had hij net zo bruut verjaagd. Op een dag was er een lerares alchemie die hem tevergeefs probeerde te verleiden. In een gebed aan haar goden vroeg ze om Daffodil ook te laten voelen hoe het was om iemand lief te hebben die je liefde niet beantwoordt. Na het gebed viel haar oog op een oud boek in de boekenkast ‘De Sleutel van Salomo’. Ze leerde een formule uit haar hoofd waarmee Daffodil een onbeantwoorde liefde zou leren kennen.

Zo kwam de jonge vertegenwoordiger op een dag aan bij een vijver in een afgelegen stadspark, waarvan het water kristalhelder was, waar anderen nooit langskwamen, waar geen hond of ander dier zich vertoonde. Zelfs de bladeren en takken van de bomen durfden er niet in te vallen. Overal rondom groeide het gras mooier dan elders en de rotsen beschutten het tegen de felle zonnestralen. Moe besloot Daffodil om daar even tot rust te komen en zijn dorst te lessen met het water. Toen hij zich voorover boog zag hij zijn evenbeeld in het wateroppervlak weerspiegeld, maar hij dacht dat het een mooie geest was die in de vijver leefde.

Zo bleef hij daar zitten, in bewondering starend naar de heldere ogen, het krullend haar, de ronde kaken, de ivoren hals, licht gescheiden lippen, en de blakende gezondheid van deze verschijning. Hij werd verliefd op zichzelf. Hij bracht zijn lippen naar het water in een poging om de verschijning te kussen, hij stak zijn armen uit om het beeld te omhelzen. Zijn geliefde vluchtte weg, maar kwam weer terug toen het wateroppervlak kalm was en trok opnieuw zijn aandacht. Hij kon zichzelf er niet meer toe brengen om van het water weg te kijken, hij dacht niet meer aan eten en drinken, of aan rust, enkel aan de verschijning in het water. Hij probeerde ermee te spreken, maar kreeg geen antwoord. Daffodil begon te huilen maar zijn tranen verstoorden het beeld, waarop hij begon te schreeuwen en vroeg of de verschijning wilde stoppen met hem steeds te verlaten.

Zo ging het een hele tijd verder, en Daffodil takelde af. Hij verloor zijn kleur, zijn levenskracht en zijn schoonheid die eens zo betoverend was voor Echo. Deze bleef echter dicht bij hem en bleef zijn verdrietige kreten herhalen. Uiteindelijk kwijnde Daffodil helemaal weg en stierf. Nooit meer had iemand iets van hem vernomen. Het enige wat van hem overbleef was een bloem nabij de vijver in het stadspark. Een gele bloem, omringd door witte blaadjes, die nog steeds herinnert aan de daffodil. Een narcis.

spiegelbeeld

 

Gistermorgen werd het nummer Writing’s on the Wall van de Engelse zanger Sam Smith uitgebracht. Het lied zal afgespeeld worden bij de openingcredits van de nieuwste James Bondfilm Spectre. De titel van Smith’s nummer is gelijk aan het Engels gezegde waarmee men onheil aankondigt (in het Nederlands: Een teken aan de wand). Ik hoop dat de titel van het nummer geen betrekking heeft op de film zelf.

Writing’s on the Wall begint veelbelovend met enkele bekende Bond-klanken om vervolgens als een te luchtige soufflé in te zakken. Met alleen wat lichte pianobegeleiding kabbelt het nummer voort met hier en daar wat strijkers. Wanneer Sam Smith in het lied de vraag stelt: ‘If I risk it all, could you break my fall?’, vraag ik me af of hij met dit nummer ook echt enige risico’s heeft genomen, Ik hoop dat tegen de tijd dat Spectre hier in première gaat, we het nummer als een Bondsong herkennen.

Op de vraag of Writing’s on the Wall een grote hit in Nederland wordt, kan ik geen antwoord geven. In Nederland hebben Bondsongs nooit echt gescoord. Van de vierentwintig Bondfilms heeft maar de helft in de Nederlandse hitlijsten gestaan, met Skyfall als de grootste Bondhit. Hieronder een overzicht van de Bondsongs die ooit in de Nederlandse Top 40 hebben gestaan.

Skyfall – Adele (2012) – 633 punten*
A View To A Kill – Duran Duran (1985) – 451 punten
Goldfinger – Shirley Bassey (1965) 368 punten
License to Kill – Gladys Knight (1989) – 339 punten
For Your Eyes Only – Sheena Easton (1981) – 345 punten
Die Another Day – Madonna (2002) – 299 punten
GoldenEye – Tina Turner (1995) – 218 punten
All Time High (Octopussy) – Rita Coolidge (1983) – 179 punten
The Living Daylights – A-ha (187) – 159 punten
James Bond Theme – Moby (1997) – 41 punten
Nobody Does It Better (The Spy Who Loved Me) – Carly Simon (1977) – 34 punten
Live and Let Die – Paul McCartney & Wings (1973) – 27 punten

007

* De punten worden berekend op basis van de posities in de wekelijkse Nederlandse Top 40.

Wanneer het je leuk lijkt, kun je het komend weekend weer eens de wekker extra vroeg zetten. In de nacht van zondag op maandag is er hier in Nederland een totale maansverduistering te zien. Tussen 04:11- en 05:24 uur bevindt de maan zich geheel in de schaduw van de aarde en zal daardoor rood kleuren.

De maansverduistering valt samen met een zogenoemde ‘supermaan’. De maan staat dan extra dicht bij de aarde. Dit is een gevolg van het feit dat de baan van de maan om de aarde geen perfecte cirkel is. In de nacht van zondag op maandag is de rode maan hierdoor gezien vanaf de aarde extra groot.

De weersverwachtingen zien er gunstig uit, want het is aankomende zondagnacht zeer waarschijnlijk helder weer. Alleen mist zou eventueel het zicht nog kunnen belemmeren. Mocht je geen zin hebben om voor deze aankomende zondagnacht de wekker te zetten, dan kan je wellicht alvast in je agenda schrijven dat op 21 januari 2019 de volgende totale maansverduistering in Nederland te zien zal zijn. Ikzelf denk dat ik nog wel een 3 jaar kan wachten.

 

Gisteren, woensdagochtend, ben ik maar weer een rondje gaan hardlopen, na de Damloop van afgelopen zondag. Ik wilde niet meteen te hard van stapel lopen en besloot om iets van 10 kilometer af te leggen. Ik had van te voren bedacht waar ik heen wilde gaan lopen, zodat ik de eerste kilometers richting het westen liep om vervolgens halverwege mijn run weer naar het oosten, richting huis te lopen.

Nu weet ik niet of het aan mij ligt, maar wanneer ik de deur achter me sluit en ik een rondje over een breedtegraad, van oost naar west (of andersom) loop, lijkt het -voor mij- altijd een enorme afstand te zijn, maar wanneer ik over een lengtegraad, van noord naar zuid (of andersom) loop, lijkt het alsof ik ‘even’ een stukje op en neer loop. Ik vind het raar dat wanneer ik 5 kilometer richting het noorden loop het voor mij voelt alsof ik net de voortuin uit ben gelopen, terwijl ik na 5 kilometer richting het westen ben gelopen, het voor mijn gevoel is alsof ik bijna in Amsterdam ben.

Ik weet niet of hier onderzoek is naar gedaan of dat ik hartstikke mesjogge in mijn hoofd ben, maar er moet hier toch wel een verklaring voor zijn. Misschien heeft het iets te maken dat de aarde om haar as (Noordpool – Zuidpool) draait en met het feit dat tijdzones ook in breedtegraden zijn verdeeld. Wanneer je van Kaapstad (Zuid-Afrika) naar Gdansk (Polen) vliegt, zul je, ondanks 16 vlieguren, nooit last hebben van jetlag, omdat je in dezelfde tijdzone blijft, maar vlieg eens aan paar uur naar het oosten en je bent meteen van slag.

Misschien sla ik met deze gedachte de figuurlijke plank hartstikke mis, maar ik weet wel dat wanneer ik een volgende keer, ondanks dat de afstand en tijdsduur gelijk zijn, het voor mijn gevoel maar een klein stukje is om naar de Kemphaan in Almere te lopen, dan wanneer ik naar Station Almere-Buiten loop, terwijl laatstgenoemde een klein stukje dichter bij huis is.

time-zone-converter

Sinds de fotoautomaat bestaat zijn mensen dol op het maken van zelfportretten. Heerlijk met je eigen kop op de foto. Snel en makkelijk. Inmiddels zijn de zelfportretten, mede dankzij de digitale fotografie, onderdeel van de dagelijkse bezigheden geworden. Men staat tegenwoordig in no time met de eigen kop op de foto. Echter is dit niet altijd zonder gevaar.

Het maken van een selfie is tegenwoordig gevaarlijker dan het zwemmen in zee: het afgelopen jaar zijn er meer mensen ter wereld tijdens het maken van een selfie overleden dan door een haaienaanval. Het afgelopen weekend kwam er een Japanse man om het leven toen hij een selfie wilde maken bij de Taj Mahal en hierbij van de trap viel. Hiermee komt het dodental door een selfie in het afgelopen jaar op twaalf slachtoffers. Dit jaar vielen er tot nu toe acht doden door haaienaanvallen.

Mensen lijken steeds verder te gaan in het maken van een bijzonder zelfportret. Bezienswaardigheden stellen hierdoor vaker een verbod op selfies of selfiesticks op. In de Verenigde Staten zijn bijvoorbeeld enkele natuurparken gesloten vanwege toeristen die samen met wilde beren op de foto willen. In Rusland waarschuwen de autoriteiten om geen selfies meer te maken met een wapen in de andere hand.

Toen ik vorige week vroeg in de ochtend bij het open badkamerraam stond om een blik naar buiten te werpen kon ik het al ruiken: het najaar. De geur van de koude wintermaanden vulde mijn neus en gaf hiermee aan dat het najaar niet meer lang op zich laat wachten. De periode van het aftellen naar de feestmaand december.

Het astronomisch bepaalde begin van de herfst is de herfstnachtevening, rond 23 september (op het noordelijk halfrond en rond 20 maart op het zuidelijk halfrond). De zon gaat dan door het herfstpunt en de dag en de nacht zijn nagenoeg even lang. De herfst eindigt rond 22 december (op het noordelijk halfrond en rond 21 juni op het zuidelijk halfrond) met de winterzonnewende. Officieel begint de herfst dit jaar, morgen, op 23 september om 10:20 uur.

herfst

Gisterochtend mocht ik mijn hardloopschoenen aantrekken voor de 31e Dam tot Damloop. Voor mij was dit mijn vierde editie en ik vind deze loop een van de leukste runs van Nederland. Het parcours leidt de hardlopers van de Prins Hendrikkade (nabij het Centraal Station) door de IJ-tunnel via Noord-Amsterdam naar Zaandam.

De kracht van de Dam tot Damloop is in mijn beleving de enthousiaste mensen langs het parcours. De bewoners van de dijkwoningen en de mensen die familie, vrienden en bekenden die aan de run meedoen willen aanmoedigen zijn niet eenkennig en moedigen álle hardlopers aan. Wanneer er iemand weer eens mijn naam, met een bemoedigende kreet riep ging ik dan toch  wel weer iets sneller lopen.

Het is dankzij de strakke planning van organisator Le Champion, de vele vrijwilligers (zonder hen beginnen we nergens) en de vele aanmoedigende mensen langs het parcours dat ik dit jaar wederom een persoonlijk record heb gelopen. Ik had me nog zo voorgenomen niet al te hard van stapel te gaan, maar ik heb mijn record van vorig jaar (01:17:20) toch met precies één minuut kunnen verbeteren.

Uitslag Damloop 2015

Chipsfabrikant Doritos heeft sinds kort speciale chips gelanceerd in alle kleuren van de regenboog. Dit gebaar moet de homoseksuelen, lesbiennes, biseksuelen en transgenders een hart onder de riem steken. Dat meldt Doritos donderdag in een persbericht.

Natuurlijk zijn er meteen mensen die meer haat dan lef in het lijf hebben en alleen via de sociale media (veilig vanachter hun keyboard) hier hun ongenoegen spuien en de belofte doen om nooit meer chips van het merk Doritos te eten. Gelukkig zijn het ook wel de mensen die dat volgende week alweer vergeten zijn, want iedere vorm van intelligentie verdwijnt, daar waar haat verschijnt.

De regenboogchips zijn overigens niet te koop in de winkels, maar alleen online verkrijgbaar in ruil voor een donatie van minimaal € 10,00 aan een grote LGBT-campagne die momenteel in de Verenigde Staten loopt. Door een overweldigende populariteit is de chips momenteel uitverkocht.

Doritos

 

Ik had het idee al eens eerder bij vrienden en kennissen geopperd en nu blijkt dat onze zuiderburen met ingang van aankomend jaar een suikertaks zullen invoeren op alle frisdranken. Het is nu nog niet bekend hoe hoog de frisdrankbelasting precies wordt, maar het begin is er. Suiker wordt te veel en te vaak gebruikt en op deze manier verdient de Belgische overheid ook nog eens aan.

De maatregel wordt de komende jaren geleidelijk ingevoerd. De belasting zal alleen gelden voor suikerhoudende frisdrank, en niet voor light- of andere producten. De frisdranktaks moet de Belgische staatskas volgend jaar al 50 miljoen opleveren. Eerder leek de Belgische regering voornemens om alleen ‘alcopops‘ te belasten, zoals de suikerhoudende alcoholische drankjes als Bacardi Breezer, maar daar horen nu ook de ‘gewone’ frisdranken bij.

7up

Een paar weken geleden ontvingen we van ons vaste schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal uit Zwolle een kaartje met hierop de mededeling dat ze voornemens waren om op 10 september tussen 12:00- en 17:00 uur bij ons de schoorsteen te vegen. Ik baalde een beetje van het ruime tijdsbestek, maar de schoorsteen moet geveegd zijn opdat de verzekeringsmaatschappij tot uitbetaling over kan gaan wanneer er bij ons thuis een schoorsteenbrand zou ontstaan. Better safe than sorry, zeg ik altijd maar.

afspraak

Ik ben er altijd gefocust op om bedrijven die tussen bepaalde tijden aan de deur komen ook te kunnen ontvangen. Het is me in het verleden wel eens overkomen dat ik net het bezoek had gemist. Het idee dat je voor niets een paar uur aan huis bent gekluisterd en dat er weer een nieuwe afspraak gemaakt moet worden om wederom een paar uur aan huis gekluisterd te zijn, houdt mij alert op momenten als deze. Toen er vorige week na een paar uur nog steeds geen schoorsteenvegers voor de deur stonden besloot ik om 16:30 uur naar schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal te bellen.

Het personeel moet de rinkelende telefoontoestel gehoord hebben, want om 16:30 uur kreeg ik een antwoordapparaat met de mededeling dat het bedrijf alleen van maandag tot en met donderdag van 07:00 uur tot 16:30 uur bereikbaar is, Na bijna vijf uur onnodig aan huis te zijn gekluisterd was ik iets meer dan een beetje erg geërgerd. Ik had nog de hoop dat in het laatste half uur wellicht nog iemand langs kon komen, aangezien er op de kaart een tijd tot 17:00 uur stond vermeld, maar deze hoop was ijdel, want er had zich niemand van schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal bij ons aan de voordeur gemeld.

Aangezien een vijftal uren ook voor mij kostbaar zijn heb ik een e-mail gestuurd met de mededeling dat ik een nieuwe afspraak wil maken, echter wel met een kortere tijdsindicatie van een vijftal uren, aangezien ik ook voor een nieuwe afspraak weer een paar uren mag reserveren. Ik gaf in de e-mail ook aan dat ik enige compensatie in de kosten van het vegen van de schoorsteen tegemoet wilde zien, aangezien ik een paar uur ben kwijt geraakt. Afgelopen dinsdagochtend ontving ik onderstaande e-mail van schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal.

Geachte heer Bosma,

De schoorsteenvegers hebben u de afgelopen dagen telefonisch geprobeerd te bereiken (op telefoonnummer 06-22******), hierop kregen zij geen gehoor.

Ze zijn op donderdag 10 september om 12:05 uur aan de deur geweest, op dat moment deed er niemand open. Ze kunnen zich nog goed herinneren dat ze bij u aan de deur geweest zijn en kunnen de situatie ter plekke ook nog na vertellen.

We kunnen voor een vervolgafspraak afspreken dat we om 8:00 uur bij u aanwezig zijn, zodat u niet hoeft te wachten.

Echter gaat dat deze en volgende week niet lukken. We doen ons uiterste best om u zo spoedig mogelijk opnieuw in te plannen.

Graag hoor ik of u 8:00 uur een fijne tijd vind om af te spreken.

Met vriendelijke groet,
Fa. Centraal
Charissa

Na het lezen van deze e-mail heb ik meteen gereageerd en heb ik aangegeven dat ik moeite heb om te geloven dat de schoorsteenvegers zich om 12:05 uur bij mij aan de deur hebben gemeld, In die e-mail heb ik ook aangegeven dat ik constant de aandacht had op het bezoek van de schoorsteenvegers. Wat ik niet in de e-mail gemeld hebt, is dat ik zelfs op de slaapkamer (aan de voorkant van het huis) ben gaan zitten om de schoorsteenvegers niet mis te lopen. In de e-mail heb ik gemeld dat ik het dan ook zeer kwalijk vind dat er in hun antwoord gesuggereerd wordt dat ikzelf de oorzaak  ben geweest van het nodeloos lange wachten tot 16:30 uur. Ik heb hen gemeld dat ik eventueel een nieuwe afspraak wil maken, maar dat ze nog niets hebben gemeld over een compensatie en dat ik daar toch eerst een antwoord op wil ontvangen.

Goedemorgen,

Ik heb het intern overlegd.

Wij kunnen hier geen compensatie voor geven, de schoorsteenvegers beweren dat ze wel bij u zijn geweest om 12:05 uur en dat er op dat moment niemand open gedaan heeft.

Telefonisch zouden ze u ook kunnen vertellen hoe het er bij u uitziet.

Met vriendelijke groet,

Fa. Centraal
Charissa

Het is niet nodig om te melden dat ik van dit antwoord bijna de figuurlijke vlekken in mijn nek kreeg. De compensatie in onderhoudskosten had me overigens gestolen kunnen worden. Het gaat me om de luchtige en vooral ook de arrogante houding van schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal. De opmerking dat de schoorsteenvegers mij telefonisch kunnen vertellen hoe het er bij mij uitziet vind ik ronduit belachelijk en beledigend. Alsof daardoor mijn verhaal als flauwekul gezien kan worden. Ik heb er ook totaal geen behoefte aan om telefonisch voorgelogen te worden door medewerkers die er op los fantaseren dat ze voor niets aan mijn deur zijn geweest. Ik heb het bedrijf een laatste e-mail verstuurd en ik hoop niets meer van schoorsteenveegbedrijf Fa. Centraal uit Zwolle te vernemen.

Beste mevrouw,

Bedankt voor uw antwoord. Dat er geen compensatie gegeven kan worden is niet echt meer het probleem, het verbaasde me meer dat er in uw eerste reactie geen aandacht aan werd besteed.

Wat ik echter wel als kwalijk ervaar, is dat er door de schoorsteenvegers nog steeds wordt beweerd dat zij om 12:05 uur voor niets aan de deur zijn geweest. Zoals ik u eerder heb gemeld ben ik van 11:50 uur tot 17:00 uur thuis aanwezig geweest en was de gehele tijd alert op het bezoek van de schoorsteenvegers.

Het is zo dat sinds afgelopen mei van dit jaar de doorgang onder het spoor bij ons adres is afgesloten, waardoor er weinig tot geen verkeer door de straat rijdt en dat het mede hierdoor voor mij zeer makkelijk is om iedere voorbijrijdende auto op te merken. Er heeft op 10 september rond de klok van 12:05 uur géén auto voor onze deur stilgestaan. Met het feit dat de schoorsteenvegers beweren dat ze wel bij mij aan de deur zijn geweest, beweren ze hiermee dat ik een leugenaar ben.

Ik wens verder geen afspraak meer met uw bedrijf te maken en ik verzoek u onze (klanten)gegevens uit uw bestand te verwijderen.

Met vriendelijke groet,
Dray Bosma