Valentijnsdag

Valentijnsdag. Zelfs wanneer je helemaal niets hebt met deze romantische dag, dan blijft het hartstikke moeilijk om deze dag te negeren of te kunnen ontwijken. Je ontkomt er bijna niet aan: commercials op televisie en radio met betrekking tot cadeaus die je aan de liefde van je leven moet geven. De dromerige, met romantisch rood en hartjes ingerichte etalages van de winkels tekenen het straatbeeld, en je wordt digitaal overspoeld met e-mailberichten waarin aanbiedingen speciaal voor Valentijnsdag worden aangeboden.

Ikzelf heb niet zoveel met Valentijnsdag. Ik heb er geen hekel aan en ik ontwijk het ook niet, maar ik zie gewoon het nut er niet van in. Vroeger verzond ik nog wel eens een kaartje, maar daar ben ik later op teruggekomen. Een beetje anoniem je liefde betuigen. Niet leuk. Wanneer een ander dat juist hartstikke leuk en fantastisch vindt, dat romantisch gedoe met bloemen, kaarten en chocolade, dan is het ook prima. Zolang ik er maar niet aan hoef mee te doen. Gelukkig denkt mijn echtgenoot er net zo over. Dus ondanks dat er hier geen romantische kaarten door de brievenbus vallen, hebben we het nog steeds naar ons zin.

Met Valentijnsdag moet ik ook altijd even denken aan Marcel. Een oud-collega van mij. Hij had ooit in aanloop naar de meest romantische dag een paar Valentijnsdagkaarten ontvangen. De eerste kaart was ondertekend met de initialen S.E. en een tweede kaart met C.R.. Marcel was aardig opgetogen van deze kaarten. Samen zaten we te bedenken wie deze personen konden zijn maar Marcel kon niemand bedenken. Een laatste ontvangen kaart, ondertekend met E.T., verraadde dat het om een persoon moest gaan. De initialen vormden het Engelse woord SECRET.

Op de dag voor Valentijnsdag vond Marcel het allemaal minder leuk worden. Hij ontving een poster van zijn idool James Dean en er zat een cryptisch gedicht bij. Daarin werden dingen benoemd die alleen bekenden konden weten. Het was ondertekend met Secret Man. Marcel vond het een beetje naar worden. Op Valentijnsdag zelf ontving hij nog een cassettebandje met hierop alleen het lied ‘I Keep It Hid’ van Margie Day. Zonder een begeleidend schrijven. Na Valentijnsdag bleef het lang stil. Later bleek dat de stille aanbidder c.q. stalker uiteindelijk aan een familielid had toegegeven dat hij de persoon achter de kaarten en cadeaus was. Marcel heeft toen alles bij het huis van de stalker gedumpt. Sindsdien stuur ik dus geen Valentijnskaarten meer.

love

Dit bericht is eerder op gaysite.nl gepubliceerd.

Advertisements

Auteur: Dray

'Je wordt met de lach leuker.'

3 thoughts on “Valentijnsdag”

  1. Tamelijk luguber inderdaad. Ik heb weleens een kaartje gestuurd naar een goede vriend, maar dan gewoon met mijn eigen naam er onder. Liefde betuigen voor een mooie vriendschap op zo’n dag mag ook, toch?

    Liked by 1 persoon

U mag reageren.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s