Krankzinnig

Afgelopen zondag was ik weer even in Den Helder. De meest afgelegen stad van Nederland. Het is zo’n stad dat prima past in een verhaal van Stephen King. Ver afgelegen aan de rand van het land. Een hechte gemeenschap en toch vind je daar een Hindoetempel. Je verzint het niet, je maakt het mee daar in Den Helder. Het is niet dat ik hiermee bewoners van de havenstad wil beledigen, want ik kom er zelf vandaan. Ik heb er tientalle jaren gewoond.

De reden dat ik in Den Helder was, is omdat mijn oudste zus en mijn zwager hun 45-jarig huwelijk vierden. Hun trouwdag was in december 1972, maar als je tegenwoordig iets in december wilt organiseren is iedereen afwezig of niet in staat om langs te komen. Vandaar dat het afgelopen zondag werd gevierd. Denk ik. Het was leuk om familieleden en bekenden te zien, en te spreken. Ik was er een paar maanden niet geweest.

Op deze manier vallen er niet zoveel ongemakkelijke stiltes, want er valt altijd iets te bespreken. Zoals de halve marathon van Den Helder van volgend jaar. De vraag was of ik  weer meedoe. ‘Natuurlijk,’ heb ik gezegd. Ik heb de afgelopen 4 jaar ook meegedaan. In 2017 helaas maar 13 kilometers, maar dat ik geen reden om in 2018 niet mee te doen. Ik moet wel weer trainen voor halve marathon, want die afstand heb ik ruim een jaar niet gelopen.

Voorlopig komt ik er ook niet aan toe om fanatiek te trainen. Het is steeds vroeger in de avond donker en ik heb ook nog last van pijntjes in mijn benen. Ik gaf aan een alternatief te zoeken, en daar kwamen mijn nicht en neef met een voorstel. Insanity Workout. Ik had er al eens van gehoord. Ook via hen, want ze doen dit al ruim een jaar (met indrukwekkend resultaat). Waar ik voorheen al dodelijk uitgeput raakte van alleen het bekijken van het introductiefilmpje, had ik nu zoiets van: Dit kan ik.

Nu is een voornemen een nobel iets. maar het is niets vergeleken bij de eerste stap. Ik heb toegezegd en de belofte gedaan er mee te beginnen. De eerste stap is gedaan. Maandagavond begon ik aan mijn eerste Insanity Workout: 30 minuten bezig met interval, cardio, pure cardio, cardio recovery en zweten. Veel zweten. De knop is om. Momenteel, bij het intikken van deze regels heb ik last van bijtende spierpijn, maar dat weerhoudt me er niet van om vanavond weer 30 minuten uitputtend te staan zweten. Krankzinnig!