Je leest er wel eens over. Over de mensen die levenloos worden aangetroffen. Vaak worden deze mensen gevonden door hardlopers die tijdens hun hardlooprondje op zo’n dood persoon stuiten. Ik heb nooit de morbide gedachten gehad om zo een situatie mee te willen maken. Stel je toch voor.

Je ziet de honduitlatende personen al naar het Lumièrestrand in Filmwijk loeren. Alsof ze iets zien, maar niet zeker zijn over wat ze zien. Of niet durven te gaan kijken. Ikzelf denk nog: ik loop er straks sowieso langs. Ik zie het dan wel,. Wanneer ik linksaf sla, het strandje op, zie ik in het midden van het strandje een stapeltje kleding liggen, en wanneer ik dichterbij kom blijkt het een persoon te zijn, met de capuchon over het hoofd.

Ik loop al roepend naar de persoon, maar krijg geen reactie. Wanneer ik er naast sta, zie ik dat het een man is, tussen de 30 en 40 jaar. Misschien dat hij jonger is, maar de donkere baard oogt hem ouder. Met luide stem vraag ik hem of alles oké is, maar weer geen reactie. Ik schop lichtjes tegen zijn schoen. Nog steeds geen reactie. Ik schop nogmaals. Iets harder nu. De man geeft een reflex. Hij leeft.

Met een duim omhoog laat ik de mensen op afstand weten dat de persoon oké is. Ik besluit mijn laatste kilometers te lopen. Ik voel me er toch niet lekker bij en besluit tóch de politie te bellen. Ik kan niet wennen aan het idee dat het toch niet in orde is, en dat ik dan ben doorgelopen. Ik bel het algemeen nummer, doe mijn verhaal en binnen een minuut ben ik doorgeschakeld naar de meldkamer in Almere.

Ik sta intussen weer op het strandje. Onderweg heb ik het verhaal nog eens verteld en bij de slapende man aangekomen geef ik zijn signalement door en omschrijf de plek waar hij ligt. De politie is, volgens de agent in de meldkamer, onderweg. Op mijn vraag of ik moet blijven wachten antwoordt deze dat dit niet nodig is. Ze hebben mijn gegevens. Ik geef aan de omstanders door dat de politie onderweg is.

Inmiddels is er een oudere hardloopster naast me komen staan en kwalificeert zichzelf als toezichthouder. Ik vind het prima. Ze weet me te vertellen dat de man slaapt. Ik kijk haar aan en ben enigszins verbaasd over het feit dat Miss Marple tegenwoordig in Almere woont. Ik vertel haar dat ze niet hoeft te wachten, maar dat ze dit zeker mag doen. Ik loop de laatste 2 kilometer richting huis. In best nog wel een mooie tijd, ondanks de kleine opschorting.

 

Sinds september vorig jaar houd ik een extra weblog bij met betrekking tot de rondjes die ik hardlopend in Almere (en daarbuiten) afleg.

Via ‘Weblog van een Hardloper‘ deel ik mijn rondjes, eigenlijk meer voor mezelf, maar zeker als een logboek om zo in één overzicht te zien wat ik al rennend heb gedaan.

Ik ben er inmiddels wel achtergekomen dat m’n gemiddelde snelheid met het hardlopen als een kermisattractie is: ups & downs, en er zit totaal geen vaste lijn in.

january 2015.png

 

Het is niet echt een goed voornemen voor het nieuwe jaar -want het stond bij mij al in de planning, maar gisteren werd de inschrijving geopend voor de Almere City Run 2016. Nadat ik thuiskwam van mijn hardlooprondje van 6 kilometer, heb ik me meteen maar ingeschreven. Soms kan je de dingen maar gewoon gedaan hebben.

Op 12 juni loop ik voor de 6e keer een rondje door mijn woonplaats. Dit wordt mijn tweede officiële run in 2016. Een paar maanden eerder, op 10 april, loop ik de Halve van Den Helder, en omdat de Halve van Egmond me vorig jaar aardig tegenviel, met het stormachtig weer, besloot ik hier niet meer aan mee te doen.

Het worden dit jaar de helft minder aan officiële hardlooprondjes -dus ook minder medailles dan als in het voorgaande jaar. Ik hoop me dit jaar nog te kunnen inschrijven voor de Dam tot Damloop 2016, eind september, en de Halve Marathon van Amsterdam in oktober.

Thanks for your registration. We hereby affirm that you are registered for the Almere City Run on June 12, 2016.

Vandaag is de laatste dag van het jaar, en ik beleef er plezier aan om hier op de laatste dag van het jaar te delen hoe vaak en hoe ver ik het afgelopen jaar heb hardgelopen. Op mijn vorig weblog heb ik het de afgelopen jaren ook op de laatste dag van het jaar gedeeld: een overzicht van mijn hardloophobby van de afgelopen 12 maanden.

Ik heb in 2015 zo’n 148 keer een ronde gelopen (2014: 138 keer, 2014: 126 keer), met een gemiddelde afstand van -net als vorig jaar, 12,4 kilometer per ronde. In totaal is dit een afstand van 1.835 kilometer (2014: 1.714 km, 2013: 1.553 km). Dat is over de weg een afstand van Almere naar de Italiaanse stad Napoli (dus niet hemelsbreed). Met de auto doe je daar 17 uur en 1 kwartier over, maar ik heb er 155 uur en 3 kwartier over gedaan.

Het afgelopen jaar liep ik het meest op de maandag en op de woensdag. In de maanden juni en november heb ik het minst aantal kilometers afgelegd. In deze maanden heb ik ‘maar’ 113 kilometer afgelegd. In maart heb ik de meeste kilometers afgelegd. 203 kilometers in 31 dagen. Hiermee heb ik in het gehele jaar een kleine 152.445 calorieën verbrand.

2015 hardloopoverzicht

Toen ik in 2013 in totaal meer dan 15 kilo aan lichaamsgewicht was kwijtgeraakt, begon mijn trouwring erg los om mijn vinger te zitten. Op den duur kon ik niet meer naar anderen zwaaien zonder de trouwring van mijn vinger, een paar meter verderop, weg te wuiven.

Nu, een paar jaar verder, ben ik er wel van overtuigd dat ik niet meer terug naar het oude gewicht van 90+ kilo’s zal gaan. Daarom besloot ik om mijn trouwring te versmallen. Bij de juwelier kreeg ik de mededeling dat de ring een paar maten smaller gemaakt moest worden.

‘U bent dan veel wel afgevallen’, zei de juwelière en wilde hierop graag weten hoe ik dat voor elkaar heb gekregen. Ik verklaarde dat dit door alleen hardlopen is gekomen en dat ik verder geen dieet heb gevolgd. Ik vertelde wel dat het afvallen pas na 1½ jaar van hardlopen begon.

De juwelière (nee, dat is geen correct Nederlands woord) was ervan overtuigd dat de ringmaat eigenlijk wel een half maatje minder kon. Ik bevestigde dat met de opmerking dat ik op deze manier een stok achter de deur heb. Nu kan ik volgende week zaterdag (op m’n verjaardag) mijn vernieuwde trouwring ophalen.

Photo232_inner_157-234-539-250-137-879-652-843

 

Na ruim een week van rust ben ik vandaag weer gaan hardlopen. Al sinds begin oktober had ik last van pijntjes bij mijn achillespees, en hoewel ik tijdens het hardlopen nergens irritaties had, waren Juist de momenten tussen de diverse rondjes dat ik steeds meer last van mijn achillespees kreeg.

op den duur, tot aan twee weken geleden, werd het bijna niet leuk meer. Alleen wanneer ik aan het hardlopen was, had ik geen pijn . Maar na het hardlopen was het afzien. Vooral bij Het traplopen was de pijn irritant aanwezig. Tot uiteindelijk iedere stap die ik deed pijnlijk werd, besloot ik even een week niet te gaan hardlopen.

De pijn nam na een paar dagen van rust af en afgelopen weekend werd ik zonder pijn In mijn hielen wakker. Ik weet dat het misschien beter is om langer te wachten met hardlopen, maar iedere fanatieke hardloper weet dat dit geen optie is. Door het onrustige gevoel en de onuitstaanbare jaloezie wanneer je anderen ziet hardlopen.

Het is nu nog even afwachten of de pijn, na een ruime week van rust wegblijft. Ik heb me voorgenomen om rustig aan te doen en geen afstanden te lopen die langer dan 12 kilometer zijn (dat is voor mij een uur hardlopen). Hiermee hoop ik dat het uiteindelijk weer helemaal goed komt.

banner-pegasus-men

 

Gisteren was de veertigste editie van de Amsterdam Marathon en voor mij de vijfde keer dat ik de halve marathon van Amsterdam heb gelopen.

Voor de supporters langs de weg werkte het weer niet optimaal mee: miezerige regenbuitjes vielen op hen neer, maar voor de hardlopers was dit heerlijk hardloopweer. Er stond niet te veel wind en de temperatuur lag niet te laag.

Afgelopen vrijdag, na het ophalen van mijn startnummer, bemerkte ik dat het parcourse van deze veertigste editie iets aangepast was. Na 6 kilometer werden we door Duivendrecht geleid, wat ik wel aardig vond, want hiermee leek het -voor mij- dat het allemaal sneller ging.

Onderweg hoorde ik via mijn hardloop-app van Nike dat ik ruim op schema liep. Iets te snel eigenlijk, maar ik liep lekker en had geen last van ongemakkelijke pijntjes. Alleen aan het einde van het parcours, in het Vondelpark, begonnen mijn voeten enigszins pijnlijk aan te voelen (net als ieder jaar eigenlijk).

Wanneer je uiteindelijk het Vondelpark verlaat is het nog maar een paar kilometer tot de finish, en ondanks de pijn in de voeten loop je toch gestaag door, door de wetenschap dat je bijna bij de finish bent én door de enthousiaste kreten van de supporters langs de kant.

Wanneer je dan uiteindelijk het Olympisch stadion inloopt om de laatste honderd meters af te leggen krijg je dat euforisch gevoel van enorm geluk, omdat je zojuist een geweldige prestatie hebt gedaan. Het maakt daarbij niet uit wat voor tijd je hebt gelopen. Ikzelf was dit jaar weer iets sneller dan voorgaande jaren, dus mijn blijdschap was terecht, wanneer ik mijn medaille kreeg omgehangen.

Gisterochtend deed ik mijn laatste rondje hardlopen voor de halve marathon van Amsterdam, aanstaande zondag.

Het hardlooprondje van 15 kilometer ging me niet helemaal lekker naar het zin en hiermee werd mijn bijgeloof een beetje gerustgesteld: een laatste repetitie behoort niet optimaal te verlopen, want zo kan het bij de officiële uitvoering alleen nog maar beter gaan.

Ik had me voorgenomen om minimaal 15 kilometer af te leggen, want zo weet ik dat het me aanstaande zondag lukt om die extra 6 kilometers (en dat extra half uurtje) makkelijk af te leggen tot die 21,1 kilometer. Mijn nieuwe (reeds ingelopen) hardloopschoenen staan al klaar.

Het enige wat me nog rest voor een goede halve marathon voor aanstaande zondagmiddag is het ophalen van mijn startnummer (24476). Deze kan ik morgenochtend ophalen bij de Sporthallen Zuid in Amsterdam. Daar lopen al veel andere (internationale) hardlopers rond en is er tevens een marathon expo. De voorpret is daarmee voor mij al begonnen.

Gisterochtend mocht ik mijn hardloopschoenen aantrekken voor de 31e Dam tot Damloop. Voor mij was dit mijn vierde editie en ik vind deze loop een van de leukste runs van Nederland. Het parcours leidt de hardlopers van de Prins Hendrikkade (nabij het Centraal Station) door de IJ-tunnel via Noord-Amsterdam naar Zaandam.

De kracht van de Dam tot Damloop is in mijn beleving de enthousiaste mensen langs het parcours. De bewoners van de dijkwoningen en de mensen die familie, vrienden en bekenden die aan de run meedoen willen aanmoedigen zijn niet eenkennig en moedigen álle hardlopers aan. Wanneer er iemand weer eens mijn naam, met een bemoedigende kreet riep ging ik dan toch  wel weer iets sneller lopen.

Het is dankzij de strakke planning van organisator Le Champion, de vele vrijwilligers (zonder hen beginnen we nergens) en de vele aanmoedigende mensen langs het parcours dat ik dit jaar wederom een persoonlijk record heb gelopen. Ik had me nog zo voorgenomen niet al te hard van stapel te gaan, maar ik heb mijn record van vorig jaar (01:17:20) toch met precies één minuut kunnen verbeteren.

Uitslag Damloop 2015

nikeJarenlang heb ik met plezier op de Lunarglide hardloopschoenen van Nike gelopen. Echter heb ik op de laatste editie, Lunarglide 6, minder en korter plezierig gelopen. De zool was bij mij na een paar maanden flink versleten en hierdoor liep ik niet echt prettig zoals ik voorheen op de oudere edities deed. Ik moest dus uitwijken naar een ander type hardloopschoen.

Nu ben ik een liefhebber van het sportmerk Nike en zal ik niet snel overstappen naar een ander merk voor hardloopschoenen. Aangezien ruim een maand geleden Nike met een nieuwe Zoom Pegasus-editie op de markt kwam, werd ik nieuwsgierig na de positieve kritieken. Ik had vernomen dat de 32e editie van deze hardloopschoen een uitstekende was. Het blijkt dat Nike deze schoenen maandenlang heeft getest.

De schoen is verbeterd ten opzichte van voorgaande versies. Bij Nike draait het om de schoen zo te verbeteren en aan te passen zodat de schoen nog lekkerder zit en de trainingen nog beter gaan.
De Zoom Air demping in de hak is dé kenmerkende eigenschap die deze laatste editie zo goed maakt. Ook heeft de schoen een rondere pasvorm en een zorgvuldig vervaardigde mesh (stoffering), dat het aantal lagen in de schoen vermindert.

Het bovenwerk van de Nike Pegasus 32 is opgebouwd uit het bekende mesh-materiaal. Nieuw bij de Pegasus 32 zijn de strategisch geplaatste Flywire draden. Deze dubbele Flywire draden zorgen dat de schoen nog beter omsloten om de voet vormt zonder dat dit irritaties opwekt. De Pegasus 32 is naast een mooie schoen, de perfecte schoen om allround te dragen. Voor zowel duurlopen, intervalsessies, alsook een wedstrijd is de Pegasus 32 een prima hardloopschoen. bron

Dawn of the Dead, iZombie, The Last of Us, Resident Evil, The Walking Dead en World War Z. Het zijn maar enkele titels van films, televisieseries en games waarbij het horrorgenre wordt verrijkt met de mythische wezens: zombies. De zombie is een stoffelijk overschot, teruggebracht uit de dood door magische krachten. De zombie vindt zijn oorsprong in Afrikaanse en Caribische folklore. In de hedendaagse westerse cultuur worden de zombies niet alleen door magische krachten tot leven gewekt. In nieuwe verhalen zijn het een virus of een mislukt experiment die de ondoden weer rond laten lopen, op zoek naar levende slachtoffers.

ZombiesRun

Sinds een paar jaar bestaat er een runners game met de naam Zombies Run! Het is een app voor de moderne mobiele telefoon (smartphone) waarbij je tijdens je hardlooprondje een soort van interactief hoorspel te horen krijgt, waarbij de wereld waarin je loopt is overspoelt met rondslenterende ondoden. Ik had nog niet eerder van deze app gehoord, maar ik was positief nieuwsgierig toen ik anderen over de app hoorde praten. Ik had het idee dat deze app mij een andere impuls voor het hardlopen kon geven. Dat bleek, want wanneer je een groot inlevingsvermogen hebt, kan deze app heel imponerend zijn. Naast imponerend is deze app ook enorm motiverend om te gaan hardlopen.

Wanneer je de eerste missie van Zombies Run! activeert zit je meteen in het verhaal. Als hoofdrolspeler van dit hoorspel sta je in het middelpunt van belangstelling, omdat de personages aan de zijlijn -of in dit geval bovenop een hoge toren, jou, als hardloper, naar diverse plaatsen moeten loodsen om de diverse dingen voor elkaar te krijgen. Maar vooral ook de zwalkende ondoden in deze post apocalyptische wereld te ontwijken.

Zo wordt je in de eerste missie als Runner 5 naar een verlaten ziekenhuis gestuurd om daar en onderweg diverse, belangrijke items te verzamelen zoals flesjes water, verbandtrommels, medicijnen en voedsel, welke je nodig hebt om te kunnen overleven. Onderweg naar het ziekenhuis krijg je de mededeling dat er een paar dagen geleden nog grote groepen zombies zijn waargenomen. Er wordt je op het hart gedrukt voorzichtig te zijn en het looptempo hoog te houden.

Wanneer je vooraf de GPS-tracking aanzet volgt deze app, net als alle andere hardloop-apps, hoe snel je loopt en welke route je aflegt. Wanneer je in de app ‘zombie chases’ activeert, krijg je op willekeurige momenten tijdens je hardlooprondje een waarschuwing dat er zombies zijn waargenomen: dan moet je echt wel even een sprintje trekken, anders krijgen de zombies je te pakken en ben je de verzamelde items kwijt, en deze items heb je nodig om in de app de basis uit te breiden.

Zombies Run! is ondanks het al een paar jaar bestaat nog steeds in ontwikkeling en er zijn (voor betalende gebruikers) inmiddels twee seizoenen uitgebracht met in totaal meer dan 80 missies. Zombies Run! Is een fantastische game wat prima werkt en zeer waarschijnlijk alleen nog maar beter kan worden. Mocht je deze game willen spelen, maar je bent (nog) geen hardloper: er is nu ook Zombies Run! met een 5K training via iTunes en Play Store te downloaden.