Persoonlijk vind ik het hacken van websites door groepen als Anonymous niet helemaal tof, maar wanneer het wordt gebruikt voor acties tegen organisaties waar men alleen maar domme en racistische propaganda kan voeren, wil ik eigenlijk alleen maar twee duimen de lucht in steken.

Zo las ik gisteravond op het internet dat Anonymous volgende maand de echte namen van duizend leden van de Ku Klux Klan bekend zal maken. De hackersgroep heeft zich toegang weten te verschaffen tot twitteraccounts van diverse leden van de blanke, racistische beweging uit de Verenigde Staten.

Volgens de hackersgroep zijn de KKK-leden terroristen die de eigen identiteit verbergen achter lakens en verder de maatschappij op elk niveau infiltreren en hiermee al bijna 200 jaar bloed aan de handen hebben. Redenen genoeg dat het tijd wordt de privacy van de Ku Klux Klan op het internet op te heffen.

Onder de naam ‘Operation KKK’ probeert Anonymous de Klan te bestrijden nadat de leden van de hackersgroep sinds november vorig jaar door de KKK werden bedreigd nadat ze hadden gedemonstreerd tegen de beslissing om de blanke agent die een zwarte jongen doodschoot niet te vervolgen.

kkk

Afgelopen woensdagavond liepen Edo en ik in Almere over de rode loper, tussen een tweetal snelle auto’s door, de bioscoop Utopolis binnen. Het was er al druk en je kon de gezonde spanning van volle verwachting in de bioscoop voelen: de aanwezigen gingen de nieuwe James Bond-film zien.

Nadat onze bioscoopkaartjes door een medewerker van de bioscoop doormidden werden gescheurd, liepen we verder de trap op en kregen we een glaasje prosecco aangeboden. Bovenaan de trap stonden al veel bezoekers rond de statafels, waar men kon genieten van een live-optreden van een zangeres, begeleid op de piano, die meerdere Bondnummers zong.

Rond half acht ging de zaal open en was de live-verbinding met Tuschinski in Amsterdam op het grote scherm te volgen. Dit vond ik enigszins teleurstellend. In Nederland bestaat geen glitter & glamour. Bekende Nederlanders die met de bekende ‘ons-kent-ons-houding’ aangeven geen Bond-fans te zijn, en dit voor de camera aan Jan Kooijman mogen vertellen, vind ik een anti-climax.

Dat is een les voor de volgende keer: of we gaan een uurtje later de zaal in, of gewoon een dag later naar de voorstelling. Maar wanneer SPECTRE op de ouderwetse Bond-manier begint, dan begint het avontuur, die bijna twee en een half uur duurt, ook meteen goed. De openingsscène is meesterlijk. Het gaat om minutenlange openingsshot, die echt meesterlijk is gedaan op een fantastische locatie.

Mexico Stad heeft zich met SPECTRE op de kaart gezeten en het zal me ook helemaal niet verbazen wanneer, volgende week, tijdens Día de Muertos (Allerheiligen, Allerzielen), ze veel meer toeristen kunnen verwelkomen. Alleen al dankzij deze laatste Bond-film. De scene op het Plaza de la Constitución, met een helikopter, stuntvliegend boven de duizenden mensenhoofden is een duizelingwekkend hoogtepunt.

De title sequence is sinds GoldenEye zoals altijd, de parel in de James Bond-film en dat is deze keer niet anders. Hierbij blijkt het nummer ‘Writing’s On The Wall’ van Sam Smith een terechte keuze te zijn geweest. Ikzelf vond wel dat er een paar spoilers in de beelden verwerkt waren, maar dat ging zo snel, en was ook wel aangenaam verrassend. Je weet dat er in deze film antwoorden gegeven worden.

Ik wil niet te veel weggeven wat er verder in de film gebeurt, want ik wil het plezier van een nieuwe Bond-film niet ‘versjteren’ voor de andere Bond-liefhebbers die SPECTRE nog moeten zien, maar ik kan je wel vertellen dat je aangenaam vermaakt de film zult beleven, en wanneer je van de oudere Bondfilms geniet, dan is ook SPECTRE zeker een traktatie.

Gisteren heb ik een boek van de Nieuwe Bibliotheek geleend met de titel Perplexicon: Het ABC van de Nonsens. Het boek gaat, zoals de sub-titel al zegt, over pure nonsens. Het lezen van een paar quotes op de cover van het boek, deden mij besluiten het boek te lenen. Enkele quotes op de omslag zijn:

‘Koffie is een drank waarvan je gaat slapen als je er niet van drinkt.’

‘Ah, het getrippel van kleine voetjes door het huis. Er gaat niets boven een dwerg als butler.’

‘Dokter, er is iets met mijn maag. Telkens als ik gegeten heb, heb ik daar zo’n vol gevoel.’

‘Eeuwig duurt het langst.’

Het zijn een paar flauwe quotes die helemaal nergens over gaan. Pure nonsens dus, maar ik hou ervan. Je kunt het boek lezen als een nonsense-alfabet: het bevat een inspirerende reeks binnen- en buitenlandse hoogtepunten van ‘gesjochtenheid’, in proza en poëzie, van auteurs als Woody Allen, Bomans, Carroll, Charms, W.C. Fields, Lear, Morgenstern, Queneau, Rabelais, Twain en Valentin.

Je kunt het boek ook lezen als een inleiding tot de nonsens: het geeft informatie over de geschiedenis van de nonsens, de verschillende genres en karakteristieke stijlfiguren zoals ‘Abracadabraïsme’ en ‘Woordspelingen’, maar weet wel dat het ook echt nonsens is. Je kunt er helemaal niets van opsteken en of je daar nu wijzer van wordt… Vermakelijk vind ik het wel.

Ondersteboven. Ook nonsens, natuurlijk.

Chukwu is de Grote Geest van de Igbo, een Afrikaanse stam welke in het Zuid-Oosten van Nigeria leven. Volgens hun overlevering schiep de Grote Geest Chukwu de wereld en de mensheid.

In het begin stuurde hij een hond naar de allereerste mensen om hen te vertellen dat, wanneer iemand stierf, zij het lichaam op de aarde moesten neerleggen en het vervolgens te bestrooien met as. De gestorven persoon zou dan weer tot leven komen. Maar onderweg treuzelde de hond en stuurde Chukwu uiteindelijk een schaap naar de mensen met dezelfde boodschap.

Toen de schaap bij de eerste mensen aankwam, was het dier vergeten wat er nu precies doorgegeven moest worden. Het schaap gaf de boodschap verward en verkeerd door en zei dat als iemand gestorven was, dan moest het lichaam van de overledenen door de mensen in de aarde begraven worden.

Uiteindelijk kwam de hond aan bij de mensen, maar toen was het al te laat. Hij vertelde de mensen wat Chukwu hem verteld had, maar niemand wilde de hond nog geloven. Hen was al verteld om de doden in de aarde te begraven, en de eerste mensen verklaarden dat, dit was wat ze gingen doen. Hiermee is de dood tot de mensheid gekomen.

Nigeria