In het begin was het oppervlak van de aarde bedekt met water, en alles was donker. De Eerste Schepper en de Eenzame Man liepen samen over het water en aan de oppervlakte zagen ze iets bewegen: het was een jong eendje. Ze gaven de eend de opdracht naar beneden te duiken, naar de bodem van de oceaan. De jonge eend nam na zijn duik wat zand mee naar boven. De Eerste Schepper en de Eenzame Man gebruikten het zand om de aarde te creëren.

De Eerste Schepper nam het zuiden en maakte het heuvelachtige land, gevuld met valleien, bergtoppen en stromende beekjes. De Eenzame Man nam het noorden en maakte de vlakte, gevuld met meren en vijvers. De Eerste Schepper creerde het wild: buffels, herten en antilopen. De Eenzame Man creerde de runderen en schapen.

De Eerste Schepper was niet erg onder de indruk van het land dat de Eenzame Man had gemaakt. ‘Er is niets te verbergen’, zei hij. De Eenzame Man haalde zijn schouders op en zei: ‘Ach, het is klaar. Het is nu te laat om het nog te veranderen.’

Mannen en vrouwen bevolkten het land en toen er harde, moeilijke tijden kwamen, zag de Eenzame Man het lijden van de mensen en wilde hierin delen. Hij veranderde zich in een maiskolf dat een jong meisje op dat moment aan het eten was, en ze gaf geboorte aan de Eenzame Man als mens.

De Eenzame man leefde als mens met de andere stamleden. Hij was zuiver en goed, en was de vredestichter bij elke ruzie. Hij trouwde nooit, maar was wel geliefd bij de kinderen en zij volgden hem overal. Hij leerde de mensen veel belangrijke dingen, maar uiteindelijk was het tijd voor hem om te vertrekken.

De Eenzame Man instrueerde de stam een boomstam als totempaal in het centrum van het dorp op te zetten, deze rood te verven en wierrook te branden. ‘Deze ceder is mijn lichaam’, zei hij, ‘dat ik achterlaat om u tegen al het kwaad te beschermen.’

Nooit meer is er iets van de Eenzame Man vernomen, maar enkelen zijn ervan overtuigd dat de Eerste Schepper hem in een coyote heeft veranderd, de prairiewolf die een solitair leven leidt.

Een recordaantal gemeenten doet dit jaar mee met Coming Out Dag. Op de dag, die dit jaar op 12 oktober valt, wordt beklemtoond dat jongeren zichzelf moeten kunnen zijn. Op de gemeentehuizen van 45 Nederlandse steden gaat die dag de regenboogvlag uit. Ook op het ministerie van OCW wordt de regenboogvlag gehesen, zo maakt het COC donderdag bekend.

Met het hijsen van de vlaggen steunen gemeenten de boodschap dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Het is niet alleen een signaal aan de homo’s, lesbiennes en biseksuelen in de gemeente, maar ook aan andere inwoners om zich in te zetten voor gelijkheid en tolerantie. In veel gemeenten en vooral op veel middelbare scholen vinden op 12 oktober activiteiten plaats in het kader van Coming Out Dag. Het initiatief werd in 2008 in het leven geroepen om de emancipatie van LHBT te bevorderen. Het kabinet wilde hiermee ook het groeiende aantal geweldsincidenten tegen homo’s bestrijden.

regenboog

Nu vind ik de politieke correctheid (lees: mensenrechten) in de meeste West-Afrikaanse landen van zo een zorgelijke staat, dat ik niet snel naar het continent zal afreizen, maar ik las op het wereldwijde web dat ik nóg een gegronde reden heb om dit continent zo veel mogelijk te ontwijken. Uit een nieuwe studie blijkt dat slangenbeten een verrassend belangrijke doodsoorzaak in West-Afrika zijn.

Elk jaar overlijden meer dan vierduizend mensen in het gebied aan de gevolgen van een slangenbeet. Daarnaast moeten jaarlijks ongeveer vijfduizend inwoners van West-Afrika een lichaamsdeel laten amputeren, omdat ze zijn gebeten door een slang. Dat meldt het wetenschappelijk tijdschrift PLOS Neglected Tropical Diseases.

Amerikaanse en Nigeriaanse wetenschappers analyseerden meer dan veertig jaar aan medische literatuur over slangenbeten in Afrika. Met behulp van deze gegevens maakten ze een schatting van het aantal gevallen per jaar en de gevolgen daarvan. Ze concluderen in hun studie dat in sommige regio’s van West-Afrika gemiddeld meer dan 10 procent van de ziekenhuisbedden zijn bezet door patiënten die in aanvaring zijn gekomen met slangen.

De slangenbeet is volgens de onderzoekers dan ook een onderschatte tropische aandoening. Jaarlijks overlijden er meer slachtoffers aan een beet van de reptielen dan aan bekendere ziektes zoals een besmetting met rondwormen of slaapziekte. De wetenschappers wijzen erop dat de schade door slangenbeten waarschijnlijk alleen nog maar zal toenemen, zo meldt de nieuwssite van het wetenschappelijk tijdschrift Science. Er dreigt namelijk een groot tekort aan een belangrijk tegengif dat wordt gebruikt om slangenbeten in Afrika te behandelen.

snake!

Angst