De tropische temperaturen van de afgelopen dagen doen iets met me. Ik bedoel hiermee niet het overmatig zweten of het wegsijpelen van mijn innerlijke energie (het dagelijkse hardlopen gaat gewoon door), maar het is meer op emotioneel vlak dat het iets met me doet. Het zal vast te maken hebben met dat de warme temperaturen niet dagelijks zijn en dat daarom de oude herinnering of ervaring als een onbeheerste oprisping naar boven komt.

Het gebeurt dat ik ’s middags door een bijzondere lichtinval bij metrostation Strandvliet aan een moment van vroeger met mijn vader moet denken en ik in een volle metro volschiet. Of zoals vandaag nu het de geboortedag is van mijn schoonvader en mijn oudste zus, Gré, die beiden al een paar jaar niet meer onder ons zijn, me iets meer emotioneel en sentimenteel maken.

Het zijn korte emotionele momenten, misschien niet eens tien seconden, maar ze zijn wel krachtig, en prachtig.