Onderweg

Als kleuter zei ik dat ik later zwerver wilde worden, onder de bruggen van Parijs. De stad kende ik niet, bruggen hooguit uit de zandbak. Toch voelde het alsof iets diep in mij het wist. Soms denk ik dat het een echo was van een vorig leven, een archetypische herinnering, of gewoon een kinderlijke intuïtie: de wereld is groter dan je kunt bevatten, en ik wil er middenin zijn, onderweg.

Jaren later droom ik nog altijd dat ik onderweg ben. Door onbekende straten, treinen waarvan ik de bestemming niet weet, een vergeten paraplu hier, koffie over de krant daar, een kat die de stoep oversteekt alsof hij alles regelt. Je glimlacht erom, want zo gaat dat dus, onderweg zijn.

Misschien is het mijn levenshouding. Anderen werken aan carrière en pensioen, ik blijf hangen bij vragen zonder antwoord. Oude verhalen van nomaden en profeten spreken me altijd aan: Abraham, Jezus, mensen die hun huis verlieten zonder te weten waar de weg eindigt.

Onder de bruggen van Parijs; de ruimte, de stilte, de plek waar het leven het helderst klinkt. Ik ben onderweg, altijd onderweg. Zwerver, pelgrim, Parijs overal en nergens tegelijk. Ik glimlach, omdat onderweg zijn wenselijker is dan ergens blijven hangen.

2024 YR4

De kans dat de aarde wordt geraakt door een komeet is altijd een fascinerend en enigszins angstaanjagend onderwerp geweest. Recentelijk las ik op een nieuwssite dat de kans dat de komeet ‘2024 YR4’ de aarde kan raken. De kans hierop is recentelijk gestegen tot 2,3 procent. Hoewel dit percentage klein lijkt, is het aanzienlijk genoeg om wetenschappers en beleidsmakers alert te houden. De komeet ‘2024 YR4’ werd eind vorig jaar ontdekt door astronomen in Chili.

Met een diameter van meer dan 100 meter, zou een inslag van deze komeet ernstige gevolgen kunnen hebben voor de getroffen regio. Laten we eens kijken naar een doemscenario waarin deze komeet Parijs raakt. Stel je voor dat in het jaar 2032 de komeet de aarde nadert. Ondanks inspanningen van ruimteagentschappen zoals NASA en ESA om de baan van de komeet te veranderen, blijkt een inslag onvermijdelijk. Stel dat de komeet Parijs in Frankrijk raakt, een van de dichtstbevolkte en meest iconische steden ter wereld.

Bij de inslag zou de komeet een enorme explosie veroorzaken, vergelijkbaar met de kracht van duizenden atoombommen. De schokgolf zou gebouwen met de grond gelijk maken en een groot deel van de stad verwoesten. De hitte van de explosie zou alles in de directe omgeving verbranden, en een enorme krater zou ontstaan op de plek van de inslag

De impact zou niet alleen Parijs treffen, maar ook de omliggende gebieden. De schokgolf en de hitte zouden zich kilometers verspreiden, waardoor ook steden zoals Versailles en zelfs delen van Noord-Frankrijk zwaar beschadigd zouden raken. De inslag zou een enorme stofwolk de atmosfeer in sturen, wat zou leiden tot een tijdelijke afkoeling van het klimaat, vergelijkbaar met een nucleaire winter

De economische en sociale gevolgen zouden enorm zijn. Miljoenen mensen zouden dakloos raken en de infrastructuur van de regio zou volledig verwoest zijn. De wederopbouw zou jaren, zo niet decennia, duren. Bovendien zou de psychologische impact op de wereldbevolking groot zijn; het besef dat een dergelijke ramp mogelijk is, zou leiden tot een hernieuwde focus op ruimteverdediging en rampenplanning

Hoewel de kans op een inslag klein blijft, herinnert de dreiging van ‘2024 YR4’ ons eraan hoe kwetsbaar onze planeet is. Het benadrukt de noodzaak van voortdurende investeringen in ruimteonderzoek en -verdediging om dergelijke catastrofale situaties in de toekomst te voorkomen.

Parijs 2023

Maandagavond ontving ik een emailbevestiging van mijn startnummer (11706) voor de run van aankomende zondag: De 20 kilometer van Parijs. Vanaf vrijdagmiddag kan ik mijn startnummer bij de Eiffeltoren ophalen, en wanneer die in mijn bezit is, ben ik er klaar voor. Dan is het alleen nog maar op zondagochtend mijn hardloopkleding aantrekken en gaan. Oké, misschien is het een goed idee om eerst vanuit het hotel naar een metrostation te lopen en daar de metro (lijn 6) naar het Trocadéro nemen, om daar naar het startvak te wandelen, maar dat komt wel goed.

Tot die tijd begeef ik me nog wel even in Nederland, want vrijdagochtend rijden we richting de Franse hoofdstad en hopen er na vijf uur rijden ergens de auto te kunnen parkeren om vanuit daar naar ons hotel te lopen. Dan kan het weekendje Parijs beginnen met -voor mij- als hoogtepunt de run die ik al zo lang wilde doen. Maar daarnaast gaan we gewoon de toerist uithangen en genieten van de stad.
Le plaisir, but ultime de la vie.

Reisverslag

Sinds jaar en dag houd ik in de vakantie een dagboek bij (bloggen met pen & papier) en zo ook deze keer. Hieronder een verslag van het afgelopen weekend, inclusief foto’s. Zondag om even voor 21:00 uur thuisgekomen van een weekend Parijs. Vrijdagochtend met de Thalys (zie foto links) richting het zuiden gereden. Ikzelf had deze trein ietsje comfortabeler ingeschat, (meer beenruimte) maar het is niet zo dat je de rit oncomfortabel reist. Vier uren later waren we dan eindelijk aangekomen in Parijs. Het hotel was simpel maar okay. Niets te klagen, eigenlijk. Het lag vlakbij Gare Du Nord, dus de ritjes met de Metro waren ook te doen. (nadat je een beetje doorhebt hoe die werkt).

Vrijdag 18 maart 2005

Vanmorgen ging de wekker om 04:50 uur. Ik wilde eigenlijk nog tien minuutjes ‘snoozen’, maar de gedachte Parijs! gaf mij genoeg spanning om meteen uit bed te komen. Alles stond al klaar (de avond ervoor neergezet), dus heel relaxt liepen wij even voor 06:00 uur naar station Almere Centrum. Daar vertrokken we om 06:11 uur naar A’dam Centraal.
Daar aangekomen vertrokken we om 06:59 uur met de Thalys naar Parijs. Om 11:10 uur kwamen we aan. Het hotel lag op loopafstand en daar aangekomen hebben we de koffers achtergelaten (we mochten pas om 14:00 uur inchecken).
We hadden besloten om naar de Sacré Coeur te lopen. In het eerste straatje dat we inliepen (Rue de Rochechouart) was het meteen raak: op de stoep werd een man door ambulancepersoneel gereanimeerd. Geen prettig gezicht…
Al snel kwamen we aan bij de Sacré Coeur. De zon brak door en het werd echt warm! We konden gewoon in T-shirts rondlopen, zonder kou te vatten. Jammer dat het nog nevelig was, want daardoor werd het uitzicht belemmerd.
Na het bezoek aan de Sacré Coeur zijn we door Montmartre gelopen, via de Moulin Rouge, en zo weer terug naar het hotel. ’s Avonds hebben we gegeten bij Bar Brasserie L’Evasion. Dit is géén tip. Het eten was niet echt lekker en de drank was heel duur. Dus besloten we onze koffie elders te halen. Dat deden we bij Café Le Turgot (via Rue Turgot hadden we uitzicht op een verlichte Sacré Coeur).
Het is nu 22:00 uur en ik lig op het hotelbed. We nemen nog een wijntje (of twee) en daarna — moe van het lopen én de opwinding — de oogjes toe…

Zaterdag 19 maart 2005

Vandaag om 08:00 uur wakker geworden en meteen gedoucht. Ontbeten (we zaten naast Scandinaviërs) en daarna: pleite! Naar Gare du Nord gelopen en de metro genomen naar de Arc de Triomphe.
Van daaruit zijn we naar de Eiffeltoren gelopen. En die hebben we ook nog beklommen! Vanaf daar zijn we ‘even’ doorgelopen naar het kleine zusje van Lady Liberty en daarna weer terug naar de Eiffeltoren. Daar nog even in het gras gezeten en wat gegeten.
Vervolgens zijn we via de École Militaire doorgelopen naar Place des Invalides, waar het stoffelijk overschot van Napoleon Bonaparte ligt (Detail! In de souvenirshop kun je een gipsafdruk van Napoleons – dode – hoofd kopen. Yuck!).
Inmiddels hadden we kapotte voeten (Edo letterlijk, bleek later). Na zeven uur wandelen hebben we bij Place de la Concorde de metro genomen. In het hotel een bad genomen en even gerust.
Om 19:30 uur gegeten bij restaurant Hippopotamus, bij Gare du Nord. Daarna weer koffie gedronken op het terrasje bij Café Le Turgot.
Het is inmiddels 22:00 uur en we gaan zo maar slapen. Maarrrrrr… eerst nog een wijntje!

Zondag 20 maart 2005

Vandaag, net als gisteren, om 08:00 uur uit bed gekomen en ontbeten. Om 09:15 uur naar Gare du Nord gegaan om met de metro naar het Louvre te gaan. We hebben nu door hoe het systeem werkt!
Bij het Louvre aangekomen zijn we de glazen piramide ingedoken en hebben we kaartjes gekocht. Natuurlijk geheel in de stijl van het boek De Da Vinci Code eerst naar de Mona Lisa gegaan. Stervensdruk voor zo’n heel klein schilderijtje.
Verder nog andere bekende doeken gezien. Zelf vond ik een beeld van het Paaseiland heel indrukwekkend en bijzonder. Ook de oude Egyptische kunst en de Griekse beeldhouwkunst maakten indruk, natuurlijk.
Na het bezoek aan het Louvre zijn we lopend over de Pont Neuf naar de Notre-Dame gegaan. Hier was het enorm druk en zó warm dat we besloten de metro naar de Jardin du Luxembourg te nemen. Daar een stokbrood gekocht en heerlijk, lommerrijk in het park gegeten.
We hebben daar een tijd relaxed gezeten en zijn daarna met de metro teruggegaan naar het hotel. Daar onze benen en voeten wat rust gegund (spierpijn, blaren en auw en zo).
Om 18:00 uur door Montmartre gelopen en daarna weer naar hetzelfde restaurant als gisteren. Heeeeeerlijk gegeten en later opnieuw extra koffie gedronken op ‘ons’ inmiddels vaste adres.
Edo heeft in Montmartre nog een coole zonnebril gekocht. Nu weer op de hotelkamer. Relaxen en straks slapen. We zijn moe.
Maar eerst: vin!

Maandag 21 maart 2005

We rijden net Brussel uit. Met andere woorden: Parijs is voorbij. Onderweg naar huis. Vanmorgen zijn we iets later uit bed gekomen. Hetzelfde ontbijtje, met hetzelfde jakkie koffie. Daarna met de metro naar L’Opéra gegaan en van daaruit naar La Madeleine gelopen.
Omdat we de afgelopen dagen genoeg hadden gewandeld, hebben we vandaag geen lange wandelingen gepland. Dus heel relaxt via Galeries Lafayette (waar ik Edo écht niet mee naar binnen kreeg) terug naar het hotel gelopen en meteen door naar Gare du Nord.
Daar gewacht op de Thalys. Die kwam aan op een perron dat we niet verwachtten. Dus iedereen — Edo en ik — met de koffers naar het andere perron gelopen.
Het is inmiddels 17:45 uur. Om ± 20:05 uur komen we aan in Amsterdam en dan door naar Almere. Ik denk dat we rond 21:00 uur thuis zijn. Daar maar een pizza laten bezorgen en nagenieten van de afgelopen dagen.

De afgelopen dagen waren heerlijk. We hebben enorm geboft met het weer. Wat mij betreft bezoeken we volgend jaar weer Parijs!

Dray