Omdat ik donderdagavond en de dagen erna druk bezig was met de voorbereidingen voor en het genieten van een fantastisch weekend, en zondagavond een altijd welkome logé had, kon ik pas op maandagavond naar de nieuwste James Bondfilm Casino Royale. En eerlijk gezegd, ik had het niet willen missen.

De film opent rauw en direct: Bond moet zijn eerste twee mensen omleggen om zijn licentie te verdienen. Keihard, ongepolijst en precies hoe je verwacht dat een Bond van het nieuwe millennium getest moet worden. Het is even wennen, maar tegelijkertijd voel je: hier wordt geen blad voor de mond genomen. Geen oude glamour, geen overbodige gadgets, gewoon een spion die zijn vak verstaat en gevaarlijk is op een manier die je gelooft.

Daarna volgt de titelsong en het titelsegment, en het is verbluffend hoe naadloos alles in elkaar overloopt. Elke beweging, elk shot en elke toon van de muziek zet je meteen in de juiste sfeer. Het voelt alsof je wordt opgetild en direct midden in het avontuur wordt gedropt. Dit is Bond zoals hij hoort te zijn: stijlvol, scherp, gevaarlijk en vol zelfvertrouwen.

En dan begint de eerste echte actiescène: twintig minuten non-stop adrenaline. Ik zat met open mond te kijken. Het is een dollemansrit in een achtbaan, waarin elke stunt, elke explosie en elk gevecht je hart een paar slagen laat overslaan. Bond voelt hier echt als iemand die leeft op het randje, en elke seconde is pure sensatie.

De locaties zijn adembenemend, de dialogen scherp en de humor precies op het randje van gevaarlijk en hilarisch. Kleine cameo’s van Richard Branson en producent Michael G. Wilson geven de film een knipoog, zonder dat het tempo ooit hapert. Q en Moneypenny ontbreken volledig, en eerlijk? Het stoort geen moment. Het verhaal heeft genoeg kracht en energie om zonder hun gadgets en plagerijen te leven, en het past perfect bij de rauwe, serieuze toon van deze Bond.

En dan Daniel Craig. Alle sceptici die riep dat hij nooit 007 kon zijn, dat hij te kil of te anders was, laat hij volledig in zijn hemd staan. Craig ís Bond. Kwetsbaar en dodelijk tegelijk, charmant en intimiderend, een man die zowel kan doden als verleiden. Hij tilt de rol naar een niveau waarop je vergeet dat iemand ooit twijfelde. Elke blik, elke beweging, elke confrontatie voelt geloofwaardig en intens.

Eigenlijk kan ik het hele spektakel samenvatten in één woord. Wow. Casino Royale is een film die je overdondert, je laat lachen, huiveren en ademloos achterlaat. Gelikt, brutaal, spectaculair en tegelijk menselijk. Wie dacht dat Bond stoffig was geworden, krijgt hier het tegendeel te zien. Daniel Craig laat zien dat hij 007 is, dat hij de sceptici domweg te slim af is en dat hij Bond op een manier neerzet die zowel klassiek als vernieuwend voelt.

Kortom: dit is Bond zoals het hoort. Intens, geniaal en onweerstaanbaar. Nobody Does it Better.