We zitten in het laatste weekend van het jaar. Nog een paar dagen en dan ligt er weer een jaar van ervaringen achter ons. Voordat het nieuwe jaar begint, is het deze periode het moment van de diverse overzichten van de afgelopen twaalf maanden. Een optelling van wat waren onze hoogtepunten waren en welke juist niet. Het is niet dat ik een overzicht nodig heb om te weten dat de wereld in brand staat. En wanneer ik dan de laatste weken wederom neeschuddend de nieuwsberichten lees, ben ik me ervan bewust dat we dit al jaren roepen. Sterker nog; ik kan me niet anders herinneren. Al sinds ik nog geen acht jaar oud was mag ik het doemdenken van de mensen om mij heen horen. Sinds het begin van de jaren zeventig hoor ik al dat het zo niet langer kan. Toch gaan we door met het leven. Wellicht is dit de verborgen boodschap: Leef het leven en maak er het beste van. Geniet van de geluksmomenten. Ik ben van mening dat je niet ver hoeft te zoek voor die momenten van geluk en tevredenheid.
Zo kijk ikzelf terug op een enigszins teleurstellende hardloopjaar. In februari kreeg ik een blessure in een van mijn kuiten, waardoor ik voor een tijdje niet kon hardlopen, en in september heb ik mogelijk tijdens een vakantievlucht een corona-achtige virus opgelopen, waarna ik ruim een maand geen conditie heb gehad om lekker hard te lopen. Het hardloopgeluk kwam later weer terug in de vorm van nieuwe hardloopschoenen; Nike Pergasus Plus. Deze schoenen zitten me zo fijn, dat ik nu eindelijk weer op mijn oude hardlooptempo zit, en is het hardlopen voor mij weer helemaal leuk*. Gelukkig is het hardlopen voor mij niet bepalend voor mijn levensgeluk, en kijk ik terug op een leuk en positief jaar. Dit is mijn wens voor iedereen.

*Ik heb nu twee paar hardloopschoenen Nike Pegasus Plus op voorraad in de kast liggen.















