Echt genoten

Toen ik van de week een oud-collega tegenkwam hadden we het even over de bekende koetjes en kalfjes, en over hoe het leven tegenwoordig met ons omgaat. Net toen ik dacht dat alle beleefdheidszinnen waren uitgesproken, zei hij: ‘De vakantie is ook weer achter de rug.’
‘Mooie vakantie gehad?’ vroeg ik hem.
‘Ach Dray, het was zo mooi,’ zei hij enthousiast. Zijn gezicht lichtte op bij de herinnering van zijn vakantie.
‘Griekenland?’ vroeg ik. Ik dacht me te herinneren dat hij altijd naar een van de Griekse eilanden vloog om zijn vakantiedagen te slijten.
‘Nee. België. Ik ben een drietal weken met mijn vrouw naar de Belgische Ardennen geweest, zei hij en haalde zijn mobieltje tevoorschijn. Ik dacht eerst dat hij een berichtje had ontvangen, maar hij ging verder.

‘Het is daar mooi hoor. Heel heuvelachtig, mooie wandelingen gemaakt, ook. Heerlijk. Niet echt veel regen gehad. Dat viel ons hartstikke mee.’
Hij reikte zijn mobieltje naar mij uit. Ik kreeg de eerste foto van zijn vakantie te zien. Fijn.
‘Deze heb ik in de trein gemaakt, onderweg naar België,’ zei hij. Dat is mijn vrouw. Hier in de trein.’
Hij wees op een corpulente dames in een iets te gele jas. Haar zure glimlach hoorde niet helemaal bij de vrolijke, zomerse kleur van haar jas.

‘Ja, ze kijkt een beetje sip,’ sprak mijn oud-collega. ‘Maar, kijk, dat komt een beetje door mij. Ze had een nieuwe reistas gekocht, waaraan ik nog niet gewend was. Daardoor was ik ‘m vergeten mee de trein in te nemen. Dus we zijn een uurtje onderweg naar de Belgische Ardennen, zegt mijn vrouw: ‘Waar is de nieuw Louis Vuitton?’ Daar zat ik dan. Daar wordt een vrouw niet vrolijk van. Niet dat er belangrijke dingen in zaten. Geen dingen die we niet in België konden aanschaffen, maar het drukt toch een beetje een stempel op de reis.’

Hij swipete door naar een andere foto.
‘Hier, dit is mijn vrouw voor ons hotel,’ vertelde hij verder. ‘Een prima hotel. Niets te klagen. Het eten was er fantastisch en met de regen kon je op de overdekte veranda zitten. Kijk, hier zit mijn vrouw links, zie je? Ze ziet er wel wat bleekjes uit, we hadden net daarvoor vis gegeten en die was mijn vrouw niet zo goed gevallen. Een gevoelige maag, begrijp je? Het drukt dan toch weer een beetje de stemming…’

Hij swipete verder en begon te lachen.
‘Dit is een leuke foto,’ riep hij. ‘Die heb ik gemaakt tijdens een wandeling in de buurt van de grotten van Han. Het was een flinke wandeling. Heel heuvelachtig allemaal. Ik hou er wel van, maar mijn vrouw heeft nogal last van overgewicht. Hier rust ze even uit op een boomstam. Ze kijkt een beetje ontstemd, want ze was gevallen. Ja, ze heeft zwakke knieën. Het was even pijnlijk, dus moest ze even uitrusten’

Hij swipete een andere foto tevoorschijn. Met een glimlach op zijn gezicht zat hij even voor zich uit te staren.
‘Waar is deze foto gemaakt?’ vroeg ik hem.
Het was er weer een waar zijn vrouw op stond, voor het eerst met een relaxt ontspannen glimlach.
‘Die?’vroeg hij onverschillig. Die had ik per ongeluk geschoten bij thuiskomst. Zie je wel. dat bij ons voor de deur, toen we na een week weer terug waren.’

Auteur: Dray

'Je wordt met de lach leuker.'

U mag reageren.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s