Sinds deze week kan ik online mijn medisch dossier inzien. Een interessante ontwikkeling, want tot voor kort wist ik eigenlijk alleen wat mijn huisarts mij vertelde. Nu kan ik zelf teruglezen wat er over mij wordt vastgelegd. Althans, dat was de bedoeling.

Aanleiding was mijn recente bezoek aan de huisarts. Begin oktober had ik een afspraak vanwege een mogelijke hartritmestoornis. Gelukkig bleek er geen directe reden tot ongerustheid. Een week later, op 16 oktober 2026, mocht ik naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Eenmaal thuis leek het me interessant om eens in mijn digitale medische verleden te duiken. Dat bleek leerzamer dan verwacht.

Zo ontdekte ik dat er op 23 oktober een bijzonderheid aan mijn dossier was toegevoegd: dyspepsie. Voor wie geen medische encyclopedie op het nachtkastje heeft liggen: dat is een verzamelnaam voor klachten als een opgeblazen gevoel, maagpijn en andere ongemakken in de bovenbuik. Allemaal heel vervelend, lijkt me. Alleen heb ik daar geen last van. Nooit over geklaagd ook. Toch staat het ineens zwart op wit in mijn medisch dossier.

Alsof dat niet voldoende was, ontdekte ik nog iets. Op 8 oktober is er een onderwerp aangemaakt onder de fraaie omschrijving ‘Immunisatie/preventieve medicatie ademhalingswegen’. Ook hiervan kan ik mij werkelijk niets herinneren. Geen behandeling, geen medicatie, geen gesprek. Helemaal niets. Ik begon te vermoeden dat er ergens een tweede versie van mij rondloopt. Eentje met maagklachten en kennelijk iets met zijn luchtwegen. Mocht iemand hem tegenkomen, dan hoor ik dat graag.

Natuurlijk zal ik beide vermeldingen bij mijn huisartsenpraktijk aankaarten. Misschien gaat het om een administratieve vergissing, een verkeerd aangeklikte code of een omschrijving die binnen het medische systeem iets anders betekent dan ik eruit opmaak. Dat wil ik eerst weten. Maar zoals het er nu staat, klopt het niet. En daar begint mijn verbazing langzaam plaats te maken voor ergernis.

Want stel dat ik dit dossier niet had bekeken. Dat ik volgende maand, of over vijf jaar, door omstandigheden in het ziekenhuis terechtkom. Even afkloppen! Dat een arts mijn dossier opent en daarin informatie leest die volgens mij niet op mij van toepassing is. Misschien maakt die informatie geen enkel verschil. Maar misschien ook wel. Juist daarom moet een medisch dossier betrouwbaar zijn. Een arts die mij niet kent, moet kunnen vertrouwen op wat eerder is vastgelegd. En ik moet erop kunnen vertrouwen dat mijn medische geschiedenis niet wordt aangevuld met aandoeningen en behandelingen waarvan ik zelf niets weet.

Begrijp me goed: ik verwacht niet dat artsen en praktijkmedewerkers foutloos zijn. Waar mensen werken, worden fouten gemaakt. Maar medische gegevens zijn geen boodschappenlijstje waarop je per ongeluk twee pakken melk te veel noteert. Het ironische is dat ik zonder die nieuwe digitale toegang waarschijnlijk nooit iets van deze vermeldingen had geweten. In die zin is het online dossier een uitstekende ontwikkeling, want patiënten kunnen zo ontdekken wanneer er iets niet klopt.

Alleen had ik niet verwacht dat mijn eerste kennismaking meteen twee vraagtekens zou opleveren. Ik wilde mijn gezondheid controleren. Nu moet ik eerst mijn dossier controleren.

Dat noem ik nog eens preventieve zorg.